ระบบการเลือกตั้งของนิวซีแลนด์
ระบบการเลือกตั้งรัฐสภาของนิวซีแลนด์ใช้หลักการของสัดส่วนสมาชิกผสม (MMP) นับตั้งแต่การเลือกตั้งปี 1996 MMP ได้รับการแนะนำหลังจากการลงประชามติในปี 2536 มันแทนที่ระบบโพสต์แรก (FPP) นิวซีแลนด์เคยใช้มาก่อนหน้านี้สำหรับประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่
ระบบ MMP ทำงานอย่างไร
ภายใต้ระบบ MMP ชาวนิวซีแลนด์มีคะแนนเสียงลงคะแนนลับสองคะแนนเพื่อเลือกสมาชิกรัฐสภา (ส.ส.) โหวตครั้งแรกให้ผู้สมัครจากเขตเลือกตั้ง เขตเลือกตั้งทางภูมิศาสตร์ ประการที่สอง คือ การโหวตพรรคการเมืองให้กับพรรคการเมืองที่ผู้ลงคะแนนต้องการจัดตั้งรัฐบาล
จำนวน ส.ส. ทั้งหมดที่พรรคมีในวาระของรัฐสภานั้น โดยหลักการแล้วจะพิจารณาจากส่วนแบ่งคะแนนเสียงของพรรคการเมือง รัฐสภาลำดับที่ 54 ซึ่งได้รับการเลือกตั้งในปี 2566 ประกอบด้วยที่นั่ง 123 ที่นั่ง: 72 ที่นั่งถูกเติมเต็มโดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่มีสิทธิเลือกตั้งและที่นั่งที่เหลือซึ่งเต็มไปด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อที่ได้รับเลือกจากบัญชีรายชื่อพรรคอันดับ
การเลือกตั้งและความสามารถในการลงคะแนน
ช่วงเวลาของการเลือกตั้งอยู่ภายใต้พระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญ 1986 และอนุสัญญาทางการเมือง โดยทั่วไปการเลือกตั้งทั่วไปของรัฐสภาจะจัดขึ้นประมาณทุก ๆ สามปีและดำเนินการโดยคณะกรรมการการเลือกตั้งอิสระ
ในปี ค.ศ. 1893 นิวซีแลนด์เป็นประเทศที่ปกครองตนเองประเทศแรกที่ให้สิทธิสตรีในการลงคะแนนเสียง ซึ่งหมายความว่าในทางทฤษฎีนิวซีแลนด์มีสิทธิเลือกตั้งสากลตั้งแต่ปี 1893 ซึ่งหมายความว่าผู้ใหญ่ทุกคนอายุ 21 ปีขึ้นไปได้รับอนุญาตให้ลงคะแนนเสียง (ในปี 2512 อายุการลงคะแนนเสียงลดลงจาก 21 เป็น 20)
อย่างไรก็ตาม กฎการลงคะแนนเสียงที่ใช้กับผู้ตั้งถิ่นฐานชาวยุโรปไม่ได้ใช้กับชาวเมารี และสถานการณ์ของพวกเขายังคงเป็นเอกลักษณ์เฉพาะที่เจ็ดที่นั่งในรัฐสภาได้รับเลือกโดยผู้มีสิทธิเลือกตั้งชาวเมารีเพียงผู้เดียว
ในนิวซีแลนด์ร่วมสมัย โดยทั่วไปแล้วผู้อยู่อาศัยถาวรและพลเมืองที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปทุกคนจะมีสิทธิ์ลงคะแนนเสียง ข้อยกเว้นหลัก ได้แก่ พลเมืองที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานานเกินไป และบุคคลที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดซึ่งถูกคุมขังในโรงพยาบาลจิตเวชหรือรับโทษจำคุกเกินสามปี
ประวัติความเป็นมาของวาระรัฐสภา
แม้ว่าการเลือกตั้งทั่วไปจะจัดขึ้นอย่างน้อยทุกสามปี แต่ก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไป ในประวัติศาสตร์อาณานิคมยุคแรกของนิวซีแลนด์ วาระของรัฐสภาอาจยาวนานถึงห้าปี – ตามที่บัญญัติโดยพระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญของนิวซีแลนด์ปี 1852
- คำนี้ลดลงเหลือสามปีในปี 1879 เพราะความกังวลเกี่ยวกับอำนาจที่เพิ่มขึ้นของรัฐบาลกลาง
- ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มันขยายไปถึงห้าปี
- ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ มันถูกผลักดันออกไปเป็นสี่ปี
- หลังการเลือกตั้งปี 2478 วาระดังกล่าวก็ลดลงเหลือเพียง 3 ปีอีกครั้ง
- มันขยายออกไปเป็นสี่ปีอีกครั้งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่กลับมาเป็นสามปีหลังจากนั้น
รัฐสภาของนิวซีแลนด์มีบ้านเดี่ยวคือ สภาผู้แทนราษฎร ซึ่งโดยปกติจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 120 คน แม้ว่าจำนวนดังกล่าวจะเพิ่มขึ้นได้เนื่องจากที่นั่งที่ยื่นออกมาจำนวนเล็กน้อย ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ของกระบวนการเลือกตั้ง
บทความนี้เขียนโดยใช้ AI ช่วยจากรายงานข่าวหลายแหล่ง และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการตามหลักการบรรณาธิการของเรา มาตรฐานด้านบรรณาธิการ · แจ้งข่าวและติดต่อเรา
ความคิดเห็น 0