ระบบการเลือกตั้งของนิวซีแลนด์และสิทธิในการออกเสียงลงคะแนน
ระบบการเลือกตั้งแบบรัฐสภาของนิวซีแลนด์ดำเนินการภายใต้หลักการ Mixed-Member Proportional (MMP) ซึ่งเป็นระบบที่มีมาตั้งแต่การเลือกตั้งปี 1996 โครงสร้างนี้เข้ามาแทนที่ระบบ First-Past-the-Post (FPP) ที่เคยถูกใช้มาเกือบตลอดประวัติศาสตร์การเมืองของประเทศ การนำ MMP มาใช้หลังจากการลงประชามติที่จัดขึ้นในปี 2536
ภายใต้กรอบ MMP ชาวนิวซีแลนด์มีส่วนร่วมในการเลือกตั้งโดยลงคะแนนเสียงลงคะแนนลับสองเสียงที่แตกต่างกัน การลงคะแนนเสียงครั้งแรกถูกกำหนดไว้สำหรับผู้สมัครรับเลือกตั้งเฉพาะที่ลงสมัครรับเลือกตั้ง ซึ่งเป็นเขตเลือกตั้งทางภูมิศาสตร์ที่กำหนดไว้ การลงคะแนนเสียงครั้งที่สองคือการลงคะแนนเสียงของพรรคการเมือง ซึ่งช่วยให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งสามารถเลือกพรรคการเมืองที่ตนต้องการเห็นเป็นตัวแทนในรัฐบาลได้
โครงสร้างรัฐสภาและการเลือกตั้ง
รัฐสภาของนิวซีแลนด์ประกอบด้วยบ้านเดี่ยว สภาผู้แทนราษฎร ในขณะที่องค์ประกอบปกติของสมาชิกรัฐสภา (ส.ส.) คือ 120 จำนวนรวมสามารถผันผวนเล็กน้อยเนื่องจากการรวมที่นั่งที่ยื่นออกมาขึ้นอยู่กับผลการเลือกตั้ง หลักการพื้นฐานที่ควบคุมการเป็นตัวแทนคือจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมดของพรรคในวาระรัฐสภาจะถูกกำหนดโดยส่วนแบ่งโดยรวมของคะแนนเสียงของพรรคการเมือง
ช่วงเวลาของการเลือกตั้งทั่วไปของรัฐสภาถูกควบคุมโดยพระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญ 1986 และอนุสัญญาทางการเมืองที่จัดตั้งขึ้น ในขณะที่การเลือกตั้งโดยทั่วไปจะจัดขึ้นทุก ๆ สามปี แต่แบบอย่างทางประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่าวาระของรัฐสภามีหลากหลาย ตัวอย่างเช่น คำนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อห้าปีโดยพระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญของนิวซีแลนด์ปี 1852 ก่อนที่จะลดลงเหลือสามปีในปี 1879 เนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับอำนาจของรัฐบาลกลาง
การลงคะแนนเสียงและสิทธิ
นิวซีแลนด์มีประวัติการขยายสิทธิเลือกตั้ง; ในปี 1893 ได้กลายเป็นประเทศที่ปกครองตนเองแห่งแรกที่ให้สิทธิเลือกตั้งแก่ผู้หญิง ตามทฤษฎีแล้ว สิทธิเลือกตั้งสากลที่จัดตั้งขึ้นนี้ตั้งแต่ปี 1893 เนื่องจากผู้ใหญ่ทุกคนที่มีอายุ 21 ปีขึ้นไปได้รับอนุญาตให้ลงคะแนนในเวลานั้น (อายุการลงคะแนนลดลงเหลือ 20 ปีในปี 2512)
ในนิวซีแลนด์ร่วมสมัย โดยทั่วไปแล้วผู้อยู่อาศัยถาวรและพลเมืองที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปทุกคนจะมีสิทธิ์ลงคะแนนเสียง อย่างไรก็ตาม มีข้อยกเว้นเฉพาะสำหรับคุณสมบัตินี้ นอกจากนี้ ในขณะที่อายุการลงคะแนนทั่วไปคือ 18 ปี กฎการลงคะแนนเสียงที่ใช้กับผู้ตั้งถิ่นฐานชาวยุโรปไม่ได้ใช้กับชาวเมารี ส่งผลให้เกิดสถานการณ์ที่ไม่เหมือนใครซึ่งผู้มีสิทธิเลือกตั้งชาวเมารีเลือกที่นั่งในรัฐสภาเจ็ดที่นั่งเท่านั้น
คณะกรรมการการเลือกตั้งอิสระ มีหน้าที่รับผิดชอบในการเลือกตั้งทั่วไปเหล่านี้ เพื่อสรุปกลไกหลักของกระบวนการลงคะแนน:
- ผู้ลงคะแนนเสียงลงคะแนนลับสองใบ
- บัตรใบแรกสำหรับผู้สมัครรับเลือกตั้ง
- บัตรใบที่สองสำหรับพรรคการเมือง
- การเลือกตั้งโดยทั่วไปจะจัดขึ้นทุกสามปี
กลไกการเลือกตั้งเหล่านี้ทำให้มั่นใจได้ว่า การเป็นตัวแทนในสภาผู้แทนราษฎรสะท้อนถึงการสนับสนุนตามสัดส่วนที่มอบให้กับพรรคการเมืองทั่วประเทศ
บทความนี้เขียนโดยใช้ AI ช่วยจากรายงานข่าวหลายแหล่ง และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการตามหลักการบรรณาธิการของเรา มาตรฐานด้านบรรณาธิการ · แจ้งข่าวและติดต่อเรา
ความคิดเห็น 0