Transport w Nowa Zelandia
Transport w Nowa Zelandia składa się z usług drogowych, kolejowych, wodnych i lotniczych, wraz z chodzeniem i jazdą na rowerze. Zanim Europejczycy przybyli, Maori podróżowali pieszo lub statkiem wodnym wzdłuż rzek i wybrzeży.
Żegluga i kolej były ważnymi sposobami przemieszczania towarów i ludzi w pierwszych latach osadnictwa europejskiego. Duże inwestycje w drogi z lat 50. ubiegłego wieku sprawiły, że transport drogowy stał się dominującym rodzajem transportu, a drogi przewożą obecnie większość ładunków w kraju.
Transport drogowy
Nowa Zelandia jest w dużej mierze uzależniona od samochodów i ma jeden z najwyższych wskaźników posiadania pojazdów na świecie. Sieć dróg wyrosła z torów używanych przez Maorysów, a później przez europejskich osadników.
Armia Brytyjska zbudowała jedne z pierwszych dróg do przemieszczania wojsk, a popyt na lepsze drogi wzrósł pod koniec XIX wieku, gdy rozszerzyło się rolnictwo mleczne. System drogowy został znacznie rozszerzony po II wojnie światowej, a pierwsza autostrada otwarta została w pobliżu Wellington w 1950 roku.
Autostrady państwowe łączą główne centra miejskie i są prowadzone przez NZ Transport Agency Waka Kotahi, podczas gdy większość innych dróg zarządzają rady miejskie i powiatowe. Drogi są finansowane głównie z podatków od paliw, opłat od użytkowników dróg i stawek lokalnych.
Kolei i wody
Koleje rozwijały się obok dróg w pierwszej połowie stulecia osiedlania się w Europie. Dziś sieć korzysta z toru wąskotorowego i jest prowadzona przez państwową firmę KiwiRail.
W szczytowym okresie w latach 50. sieć miała około dziewięćdziesięciu linii oddziałów, a większość z nich została od tego czasu zamknięta. Przez około pięćdziesiąt lat od 1931 roku rząd chronił koleje przed konkurencją drogową.
W latach 1982-1993 koleje zostały zreorganizowane, wiele linii i stacji zostało zamkniętych, a firma została sprzedana prywatnym właścicielom. Rząd przejął kontrolę nad torem w 2003 roku i zgodził się w 2008 roku na zakup operacji kolejowych i promowych, które zostały przemianowane na KiwiRail.
Kolej przewozi głównie ładunki masowe, takie jak węgiel, kłody, przetwory mleczne i nawóz. Pociągi pasażerskie kursują na trzech trasach, a usługi dojazdowe działają w Auckland i Wellington.
W pierwszych latach osadnictwa europejskiego żegluga przybrzeżna była jednym z głównych sposobów przemieszczania się ludzi i towarów. W latach 70. transport kontenerowy zmienił branżę portową, a porty takie jak Auckland i Lyttelton zostały odbudowane, aby obsługiwać większe statki.
Transport Publiczny
Użytkowanie transportu publicznego spadło po tym, jak w latach 50. zaczęły się duże wydatki na drogi. Autobusy są główną formą transportu publicznego w miastach wraz z koleją podmiejską w Wellington i Auckland, a sieć dalekobieżnych usług autokarowych łączy główne ośrodki.
- Drogi są finansowane głównie z podatków od paliw, opłat od użytkowników dróg i stawek lokalnych.
- Infrastruktura piesza i rowerowa otrzymuje znacznie mniejsze dofinansowanie transportu niż drogi.
Usługi lotnicze łączą główne centra i łączą kraj z innymi krajami.
Ten artykuł powstał przy wsparciu AI na podstawie wielu doniesień medialnych i jest weryfikowany przez naszą redakcję zgodnie z zasadami redakcyjnymi. Standardy redakcyjne · Zgłoszenia i kontakt
Komentarze 0