Polityka wizowa Nowej Zelandii
Osoba niebędąca obywatelem Nowa Zelandia może podróżować do Nowa Zelandia tylko wtedy, gdy posiada ważną wizę lub jest osobą, wobec której obowiązuje zwolnienie z obowiązku wizowego. Choć istnieje wiele różnych kategorii wiz, można je zasadniczo podzielić na trzy klasy: wizy klasy rezydencji, wizy klasy tymczasowego wjazdu oraz wizy tranzytowe.
Wizy klasy rezydencji pozwalają posiadaczowi na pracę, naukę i pobyt w Nowa Zelandia na czas nieokreślony i nie wygasają, gdy posiadacz pozostaje w Nowa Zelandia. Tymczasowe wizy wjazdowe mają określoną datę ważności i warunki na nich stawiane w zależności od kategorii, w jakiej posiadacz ubiegał się o wizę. Wizy przeznaczone na cele turystyczne, długoterminowe studia lub zagraniczne zatrudnienie w Nowa Zelandia są typowymi przykładami wizy na klasę wjazdową.
Pozwolenie na tranzyt i wjazd
Wizy tranzytowe umożliwiają posiadaczowi przejazd przez Nową Zelandię w podróży między 2 suwerennymi państwami. Osoba zamierzająca podróżować i przebywać w Nowa Zelandia jako pasażer tranzytowy musi ubiegać się o wizę tranzytową i uzyskać ją przed wyjazdem do Nowa Zelandia, chyba że ten wymóg zostanie zniesiony.
Udogodnienia tranzytowe są dostępne tylko na lotnisku w Auckland, a pasażerowie tranzytowi muszą pozostać w strefie tranzytowej przez cały okres w Nowa Zelandia i nie dłużej niż 24 godziny. Pasażerowie tranzytowi, którzy nie przechodzą przez lotnisko w Auckland, lub którzy muszą opuścić strefę tranzytową lotniska w Auckland, lub którzy pozostaną w strefie tranzytowej lotniska w Auckland dłużej niż 24 godziny, nie kwalifikują się do wjazdu do Nowa Zelandia jako pasażerowie tranzytowi i będą musieli uzyskać wizę dla odwiedzających, jeśli nie są podróżnymi podróżnymi.
Wymagania dotyczące podróży
Posiadanie wizy lub korzystanie z zwolnienia z obowiązku wizowego nie uprawnia osoby do wjazdu do samej Nowa Zelandia: uprawnia ona jedynie osobę do podróży do Nowa Zelandia i ubiegania się o pozwolenie na wjazd. Pozwolenie na wjazd do Nowa Zelandia musi zostać udzielone osobie, aby ta osoba mogła wjechać do Nowa Zelandia; zwykle odbywa się to przez urzędnika imigracyjnego na granicy.
Odmowa pozwolenia na wjazd powoduje automatyczne anulowanie wizy, a osoba jest odpowiedzialna za zwrot, jeśli osoba przybyła na granicę. Podczas gdy większość cudzoziemców musi ubiegać się o pozwolenie na wjazd na granicy i otrzymać je, posiadaczom wizy stałego pobytu, wizy rezydenta przyznanej w Nowa Zelandia lub wizy rezydenta przyznanej poza Nową Zelandią, w przypadku gdy posiadacz wcześniej podróżował do Nowa Zelandia, przyznano prawo do wjazdu.
- Odwiedzający muszą posiadać paszporty, które są ważne przez co najmniej 3 miesiące poza okresem planowanego pobytu.
- Odwiedzający muszą posiadać dowód posiadania wystarczających środków na pokrycie ich pobytu: NZ$1000 za osobę za miesiąc pobytu lub NZ$400, jeśli zakwaterowanie zostało opłacone z góry.
- Odwiedzający są zobowiązani do przechowywania dokumentów wymaganych do następnego celu podróży.
Od 1 października 2019 r. obywatele krajów/terytoriów zwolnionych z obowiązku wizowego muszą przed podróżą ubiegać się o New Zealand Electronic Travel Authority (NZeTA). NZeTA jest obowiązkowa dla wszystkich przylotów morskich i powietrznych, w tym tranzytowych, chyba że są one zwolnione. Po wydaniu pozostaje on ważny przez okres 2 lat. Zamiast ubiegać się o wizę, jeśli posiadają ważną kwalifikującą się wizę australijską, będą mogli podróżować do Nowa Zelandia za pośrednictwem NZeTA (New Zealand Electronic Travel Authority) i pozostać tam do 3 miesięcy.
Stowarzyszone państwa Wysp Cooka i Niue oraz terytorium zależne Tokelau mają odrębną politykę wizową od Nowa Zelandia.
Ten artykuł powstał przy wsparciu AI na podstawie wielu doniesień medialnych i jest weryfikowany przez naszą redakcję zgodnie z zasadami redakcyjnymi. Standardy redakcyjne · Zgłoszenia i kontakt
Komentarze 0