Yeni Zelanda'da ulaşım
Yeni Zelanda'da ulaşım, yürüyüş ve bisiklet ile birlikte karayolu, demiryolu, su ve hava hizmetlerinden oluşmaktadır. Avrupalılar gelmeden önce, Maori nehirler ve kıyılar boyunca yürüyerek veya su taşıtlarıyla seyahat etti. Denizcilik ve demiryolları, Avrupa yerleşiminin ilk yıllarında malları ve insanları taşımanın önemli yollarından biriydi.
1950'lerden itibaren yollara yapılan ağır yatırımlar, karayolu taşımacılığını baskın mod haline getirdi ve yollar artık ülkenin yüklerinin çoğunu taşıyor. Yeni Zelanda tarihsel olarak otomobillere büyük ölçüde bağımlıdır ve dünyadaki en yüksek araç sahipliği oranlarından birine sahiptir.
Yollar ve yol ağı
Yol ağı, Maori ve daha sonra Avrupalı yerleşimciler tarafından kullanılan raylardan büyüdü. İngiliz Ordusu, birlikleri hareket ettirmek için ilk yollardan bazılarını inşa etti ve süt çiftçiliği genişledikçe 19. yüzyılın sonlarında daha iyi yollara olan talep arttı. Yol sistemi İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra büyük ölçüde genişletildi ve ilk otoyol 1950'de Wellington yakınlarında açıldı.
Eyalet otoyolları ana şehir merkezlerini birbirine bağlar ve NZ Transport Agency Waka Kotahi tarafından yönetilirken, şehir ve bölge konseyleri diğer yolların çoğunu yönetiyor. Yollar çoğunlukla yakıt vergileri, yol kullanıcı ücretleri ve yerel konsey oranlarıyla finanse edilmektedir. Yürüme ve bisiklet altyapısı yollardan çok daha az ulaşım fonu alıyor.
Demiryolu ve toplu taşıma
Demiryolları, Avrupa yerleşiminin ilk yarım yüzyılı boyunca yolların yanında gelişti. Bugün ağ, dar bir ray kullanıyor ve devlete ait KiwiRail şirketi tarafından yönetiliyor. 1950'lerdeki zirvesinde, ağ yaklaşık doksan şube hattına sahipti ve bunların çoğu o zamandan beri kapalı.
1931'den itibaren yaklaşık elli yıl boyunca hükümet, demiryollarını yasalarla karayolu rekabetinden korudu. 1982-1993 yılları arasında demiryolları yeniden düzenlendi, birçok hat ve istasyon kapatıldı ve işletme özel sahiplerine satıldı. Hükümet, 2003 yılında pistin kontrolünü geri aldı ve 2008 yılında KiwiRail olarak yeniden adlandırılan demiryolu ve feribot operasyonlarını satın almayı kabul etti.
Rail ağırlıklı olarak kömür, kütük, süt ürünleri ve gübre gibi toplu yük taşımacılığı yapmaktadır. Uzun mesafeli yolcu trenleri üç rotada çalışır ve banliyö hizmetleri Auckland ve Wellington'da çalışır.
1950'lerde yollarda yoğun harcamalar başladıktan sonra toplu taşıma kullanımı düştü. Otobüsler, Wellington ve Auckland'daki banliyö demiryolu ile birlikte şehirlerdeki toplu taşıma araçlarının ana şeklidir ve uzun mesafeli otobüs hizmetleri ağı ana merkezleri birbirine bağlar.
Nakliye ve hava
Avrupa yerleşiminin ilk yıllarında kıyı taşımacılığı, insanları ve malları taşımanın ana yollarından biriydi. 1970'lerde konteyner taşımacılığı liman endüstrisini değiştirdi ve Auckland ve Lyttelton gibi limanlar daha büyük gemileri idare etmek üzere yeniden inşa edildi.
- Yol ağı, Maori ve daha sonra Avrupalı yerleşimciler tarafından kullanılan raylardan büyüdü.
- Demiryolu ağırlıklı olarak toplu yük taşımaktadır.
- Otobüsler, şehirlerde toplu taşımanın temel şeklidir.
Hava hizmetleri ana merkezleri birbirine bağlar ve ülkeyi diğer ülkelerle bağlar.
Bu haber, birden fazla haber kaynağına dayanarak yapay zekâ desteğiyle yazılmıştır ve editöryal ilkelerimiz doğrultusunda editörlerimiz tarafından incelenir. Yayın İlkeleri · Haber İhbarı ve İletişim
Yorumlar 0