การจัดเก็บภาษีในนิวซีแลนด์
กรมสรรพากร (IRD) ซึ่งเป็นหน่วยงานบริการสาธารณะ จัดเก็บภาษีในระดับประเทศในนามของรัฐบาลนิวซีแลนด์ รัฐเรียกเก็บภาษีแห่งชาติจากรายได้ส่วนบุคคลและธุรกิจ และจากการจัดหาสินค้าและบริการ ภาษีกำไรจากเงินทุนใช้ในสถานการณ์จำกัด เช่น การขายอสังหาริมทรัพย์เช่าบางทรัพย์ภายใน 10 ปีหลังจากซื้อ "กำไร" บางอย่างเช่นผลกำไรจากการขายสิทธิในสิทธิบัตรจะถูกเก็บภาษีเป็นรายได้ - ภาษีเงินได้ใช้กับธุรกรรมอสังหาริมทรัพย์ในบางสถานการณ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเก็งกำไร
ภายในปี 2569 ไม่มีภาษีที่ดิน แต่ภาษีทรัพย์สินในท้องถิ่น (อัตรา) ได้รับการจัดการและจัดเก็บโดยหน่วยงานท้องถิ่น สินค้าและบริการบางอย่างมีภาษีเฉพาะเรียกว่าภาษีสรรพสามิตหรือหน้าที่เช่นภาษีสรรพสามิตแอลกอฮอล์หรือการเล่นเกม (การพนัน) สิ่งเหล่านี้ถูกรวบรวมโดยหน่วยงานของรัฐ เช่น กรมศุลกากรนิวซีแลนด์
การปฏิรูปภาษีและอัตรา
นิวซีแลนด์ผ่านโครงการปฏิรูปภาษีครั้งใหญ่ในช่วงทศวรรษ 1980 อัตราภาษีเงินได้ขั้นต้นสูงสุดลดลงจาก 66% เป็น 33% (เปลี่ยนเป็น 39% ในเดือนเมษายน 2543 เป็น 38% ในเดือนเมษายน 2552 เป็น 33% ในวันที่ 1 ตุลาคม 2553 และกลับมาเป็น 39% ในเดือนเมษายน 2564) และภาษีเงินได้นิติบุคคลลดลงจาก 48% เป็น 28% (เปลี่ยนเป็น 30% ในปี 2551 และเป็น 28% ในวันที่ 1 ตุลาคม 2553)
ภาษีสินค้าและบริการที่นำมาใช้ในปี 2529 ในตอนแรกใช้ในอัตรา 10% (จากนั้น 12.5% และตอนนี้ 15% ภายใน 1 ตุลาคม 2553)
อำนาจภาษีและประวัติศาสตร์
นิวซีแลนด์มีเขตอำนาจในการเก็บภาษีบุคคลธรรมดา บนพื้นฐานของที่อยู่อาศัยและแหล่งที่มา ผู้อยู่อาศัยในนิวซีแลนด์จะต้องเสียภาษีเงินได้จากรายได้ทั่วโลก ในขณะที่ผู้ที่ไม่มีถิ่นที่อยู่จะต้องเสียภาษีจากรายได้ที่ได้มาจากแหล่งที่มาของนิวซีแลนด์เท่านั้น
ภาษีเงินได้ถูกนำมาใช้ในนิวซีแลนด์โดยรัฐบาลเสรีนิยมในปี 1891 ภาษีไม่ได้ใช้กับบุคคลที่มีรายได้น้อยกว่า 300 ปอนด์ต่อปีซึ่งได้รับการยกเว้นประชากรส่วนใหญ่และอัตราสูงสุดคือ 5% รายได้ส่วนใหญ่ของรัฐบาลมาจากภาษีศุลกากร ที่ดิน ความตาย และอากรแสตมป์
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รายได้จากภาษีเงินได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก กลายเป็นแหล่งภาษีที่ใหญ่ที่สุด แทนภาษีศุลกากร แต่ยังคงมีเพียง 12,000 คนของประชากรผู้ใหญ่ 700,000 ที่ได้รับสูงกว่าเกณฑ์£ 300 และถูกเก็บภาษี
อัตราสูงสุดคือ 60% ในปี 2525 จนกระทั่งรัฐบาลแห่งชาติของ Robert Muldoon เพิ่มเป็น 66% ในปีนั้น
- ผู้อยู่อาศัยในนิวซีแลนด์จะต้องเสียภาษีเงินได้จากรายได้ทั่วโลก ภาษีเงินได้
- ผู้ไม่มีถิ่นที่อยู่จะต้องเสียภาษีจากรายได้ที่ได้มาจากแหล่งนิวซีแลนด์เท่านั้น
- อัตราภาษีเงินได้ชายขอบสูงสุดคือ 39% ภายในเดือนเมษายน 2564
ประเด็นต่าง ๆ ได้แก่: ภาษีธุรกิจและผลกระทบต่อผลผลิตและความสามารถในการแข่งขันของ บริษัท นิวซีแลนด์ความแตกต่างในการรักษากฎภาษีระหว่างประเทศของรายได้จากการลงทุนประเภทต่าง ๆ.
บทความนี้เขียนโดยใช้ AI ช่วยจากรายงานข่าวหลายแหล่ง และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการตามหลักการบรรณาธิการของเรา มาตรฐานด้านบรรณาธิการ · แจ้งข่าวและติดต่อเรา
ความคิดเห็น 0