การดูแลสุขภาพในนิวซีแลนด์
ระบบการดูแลสุขภาพของนิวซีแลนด์มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา ระบบการดูแลสุขภาพของนิวซีแลนด์ จากระบบสาธารณะโดยพื้นฐานตามพระราชบัญญัติประกันสังคมปี 1938 การปฏิรูปได้แนะนำองค์ประกอบด้านตลาดและประกันสุขภาพ โดยหลักแล้วตั้งแต่ทศวรรษ 1980 ทำให้เกิดระบบสาธารณะ-เอกชนแบบผสมผสานสำหรับการส่งมอบการดูแลสุขภาพ
บริษัทชดเชยอุบัติเหตุครอบคลุมค่าใช้จ่ายในการรักษาสำหรับกรณีที่ถือว่า 'อุบัติเหตุ' รวมถึงอุบัติเหตุทางการแพทย์สำหรับทุกคนในนิวซีแลนด์ (ตามกฎหมายหรืออย่างอื่น) ค่าใช้จ่ายจะถูกกู้คืนผ่านการจัดเก็บภาษีจากนายจ้าง, ลูกจ้าง, น้ำมันและยานพาหนะ, และเงินสมทบจากสระว่ายน้ำภาษีทั่วไป.
สาธารณะและเอกชน การดูแลสุขภาพ
ระบบโรงพยาบาลของรัฐที่ค่อนข้างกว้างขวางและมีคุณภาพสูงปฏิบัติต่อพลเมืองหรือผู้อยู่อาศัยถาวรโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และจัดการโดยคณะกรรมการสาธารณสุขประจำเขต อย่างไรก็ตาม การดำเนินการที่มีค่าใช้จ่ายสูงหรือยากลำบากมักต้องการความล่าช้าของรายการรอนาน เว้นแต่การรักษาจะเป็นเรื่องเร่งด่วนทางการแพทย์
ด้วยเหตุนี้ จึงมีตลาดรองขององค์กรประกันสุขภาพซึ่งให้ทุนสนับสนุนการดำเนินงานและการรักษาสำหรับสมาชิกของพวกเขาเป็นการส่วนตัว Southern Cross Health Insurance ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร เป็นองค์กรที่ใหญ่ที่สุดในจำนวนนี้ที่ประมาณ 60% ของตลาดประกันสุขภาพ และครอบคลุมเกือบหนึ่งในสี่ของชาวนิวซีแลนด์ทั้งหมดในปี 2550 แม้กระทั่งการดำเนินงานเครือข่ายโรงพยาบาลของตนเอง
บริการปฐมภูมิและฉุกเฉิน
การดูแลเบื้องต้น (แพทย์ที่ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ / แพทย์ประจำครอบครัว) และยาในรายการของหน่วยงานรัฐบาลนิวซีแลนด์ Pharmac ต้องการการจ่ายเงินร่วม แต่ได้รับการอุดหนุนโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ป่วยที่มีบัตรบริการสุขภาพชุมชนหรือบัตรสุขภาพผู้ใช้สูง
บริการฉุกเฉินส่วนใหญ่จัดทำโดยองค์กรการกุศล Hato Hone St John (เช่นเดียวกับรถพยาบาลอิสระเวลลิงตันในภูมิภาคเวลลิงตัน) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกองทุนส่วนบุคคล (บริจาค) และสาธารณะ (เงินอุดหนุน)
- ในปี 2555 นิวซีแลนด์ใช้จ่าย 8.7% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศในการดูแลสุขภาพหรือ US $ 3,929 ต่อหัว
- ประมาณ 77% เป็นค่าใช้จ่ายของรัฐบาล
- ในการศึกษา 2010 นิวซีแลนด์แสดงให้เห็นว่ามีระดับการใช้ยาต่ำสุดใน 14 ประเทศที่พัฒนาแล้ว (เช่นใช้ยาน้อยที่สุดโดยรวม) และยังใช้จ่ายเงินต่ำที่สุดในการดูแลสุขภาพในรายชื่อประเทศเดียวกันด้วย US $ 2510 ($ 3460) ต่อหัวเมื่อเทียบกับสหรัฐอเมริกาที่ US $ 7290
ระบบได้เผชิญกับความท้าทายด้านพนักงาน รวมถึงอัตราการหมุนเวียนพยาบาลที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งในโลก แม้ว่าจะไม่ใช่พยาบาลทุกคนที่ออกจากอาชีพนี้ แต่เมื่อพวกเขาทำ อาจทำให้ความต่อเนื่องในการดูแลลดลง การหยุดชะงักของบริการ และผลผลิตโดยรวมลดลง
ประวัติความเป็นมาของระบบเริ่มต้นด้วยการสร้างโรงพยาบาลของรัฐโดยผู้ว่าการจอร์จเกรย์ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 พระราชบัญญัติการสาธารณสุข 1872 ได้แนะนำคณะกรรมการสุขภาพของหน่วยงานท้องถิ่นซึ่งได้รับทุนสนับสนุนจากผู้จ่ายอัตราท้องถิ่นเป็นหลักและได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลกลาง ระบบนี้ต่อมาถูกขยายโดยพระราชบัญญัติประกันสังคม 1938 ซึ่งพยายามจัดหาการดูแลสุขภาพที่ได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลให้กับทุกคน
บทความนี้เขียนโดยใช้ AI ช่วยจากรายงานข่าวหลายแหล่ง และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการตามหลักการบรรณาธิการของเรา มาตรฐานด้านบรรณาธิการ · แจ้งข่าวและติดต่อเรา
ความคิดเห็น 0