Edukacja w Nowa Zelandia
System edukacji w Nowa Zelandia wdraża trzypoziomowy model obejmujący szkoły podstawowe i średnie, a następnie szkoły średnie (licencje) oraz szkolnictwo wyższe na uniwersytetach i politechnikach.
Rok akademicki w Nowa Zelandia różni się w zależności od instytucji, ale zazwyczaj trwa od początku lutego do połowy grudnia dla szkół podstawowych, od końca stycznia do końca listopada lub od początku grudnia dla szkół średnich i politechnik, a od końca lutego do połowy listopada dla uniwersytetów.
Wczesna edukacja i wiedza Maori
Przed przybyciem Europejczyków, Maori prowadzili szkoły, aby przekazywać tradycyjną wiedzę, w tym pieśni, śpiewy, historię plemion, duchowe zrozumienie i wiedzę o roślinach leczniczych.
Ci wānanga byli zwykle prowadzeni przez starszych zwanych tohunga, szanowanych za ich plemienną wiedzę, a nauczanie ograniczało się do klasy rangatira (głównie).
Czytanie i pisanie były nieznane, ale rzeźbienie w drewnie było dobrze rozwinięte.
Rozwój formalnego szkolnictwa
Formalne nauczanie w stylu europejskim zostało po raz pierwszy wprowadzone w 1815 roku i zostało dobrze ugruntowane w 1832 roku przez misjonarzy z London Missionary Society, którzy nauczyli się języka maoryskiego i zbudowali pierwsze szkoły w Zatoce Wysp.
Głównymi zasobami był chrześcijański Nowy Testament i tablice, a nauczanie odbywało się w języku maoryskim.
Przez wiele lat Biblia była jedyną literaturą używaną w nauczaniu, a to stało się głównym czynnikiem w tym, jak Maorysi postrzegali świat europejski.
W 1850 roku w Te Awamutu przez Johna Gorsta założono szkołę handlową Maori, aby uczyć Maori praktycznych umiejętności związanych z rolnictwem w stylu europejskim, jednak w 1863 roku został spalony przez Rewi Maniapoto na wczesnych etapach wojen nowozelandzkich.
Nauczanie przez misjonarzy w rodzimych szkołach odbywało się w języku maori w latach 1815–1900.
Młodzi posłowie Partii Maoryskiej, zwłaszcza Māui Pōmare i Āpirana Ngata, opowiadali się za nauczaniem dzieci Maorysów w języku angielskim, a także za nauczaniem higieny w celu obniżenia wskaźnika zachorowań i zgonów Māorysów.
Pomare został mianowany rycerzem po pierwszej wojnie światowej za swoją pracę w poprawie uczenia się Maorysów i integracji ze społeczeństwem Nowej Zelandii.
Brak krajowego systemu edukacji oznaczał, że pierwszymi znaczącymi instytucjami szkolnictwa średniego były szkoły średnie i inne instytucje prywatne.
Pierwsza szkoła gimnastyczna w Nowa Zelandia, Auckland Grammar School, została założona w 1850 roku i formalnie uznana za instytucję edukacyjną w 1868 roku dzięki ustawie o apropriacji szkoły gimnastycznej w Auckland.
Wzrost edukacji państwowej
Niektóre szkoły zostały założone przez grupy religijne, a inne przez rządy prowincji.
Nelson i Otago byli lepiej finansowani i bardziej wydajni niż północne prowincje, takie jak Auckland; Auckland Board of Education zostało utworzone w 1857 roku, zgodnie z ustawą o edukacji z tego roku, i miało 45 szkół do 1863 roku.
Rada Prowincji Canterbury uchwaliła swoje pierwsze rozporządzenie edukacyjne w 1857 roku, mianowała Radę Edukacji w 1863 roku, a do 1873 roku miała osiemdziesiąt cztery okręgi szkolne, gdy zmieniła finansowanie z opłat szkolnych na ziemię rankingową, aby zapewnić bezpłatną edukację podstawową w swoich szkołach.
Po zniesieniu prowincji w listopadzie 1876 roku, Nowa Zelandia ustanowiła bezpłatny, obowiązkowy i świecki system edukacji państwowej od 1 stycznia 1878 roku, w dużej mierze wzorowany na systemie Canterbury.
Ideały wiktoriańskie miały wpływ na edukację w Nowa Zelandia i szkoły, nawet jeśli były otwarte dla obu płci, często rozdzielały chłopców i dziewczęta.
- Indeks Edukacji konsekwentnie plasuje edukację w Nowa Zelandia wśród najwyższych na świecie.
- Inicjatywa Pomiaru Praw Człowieka wykazała, że do 2022 roku Nowa Zelandia osiągnęła 95,9% tego, co powinno być możliwe na jej poziomie dochodu za prawo do edukacji.
- W 2018 roku Program Międzynarodowej Oceny Uczniów (PISA) zajął 12. miejsce w Nowa Zelandia pod względem nauk ścisłych, 12. miejsce w zakresie czytania oraz 27. miejsce w matematyce.
Ten artykuł powstał przy wsparciu AI na podstawie wielu doniesień medialnych i jest weryfikowany przez naszą redakcję zgodnie z zasadami redakcyjnymi. Standardy redakcyjne · Zgłoszenia i kontakt
Komentarze 0