Opieka zdrowotna w Nowa Zelandia
System opieki zdrowotnej w Nowa Zelandia uległ znaczącym zmianom w ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci. Z zasadniczo w pełni publicznego systemu opartego na Social Security Act 1938, reformy wprowadziły elementy rynku i ubezpieczenia zdrowotnego, przede wszystkim od lat 80., tworząc mieszany system publiczno-prywatny do świadczenia opieki zdrowotnej.
Accident Compensation Corporation pokrywa koszty leczenia przypadków uznanych za „wypadki”, w tym wypadki medyczne, dla wszystkich osób w Nowa Zelandia (prawnie lub w inny sposób). Koszty są odzyskiwane poprzez opłaty od pracodawców, pracowników, rejestrację benzyny i pojazdów oraz składki z ogólnej puli podatkowej.
Opieka publiczna i prywatna
Stosunkowo rozbudowany i wysokiej jakości system szpitali publicznych leczy bezpłatnie obywateli lub stałych rezydentów i jest zarządzany przez powiatowe zarządy zdrowia. Jednak kosztowne lub trudne operacje często wymagają długich opóźnień na liście oczekujących, chyba że leczenie jest pilne z medycznego punktu widzenia.
Z tego powodu istnieje wtórny rynek organizacji ubezpieczeń zdrowotnych, które finansują operacje i zabiegi dla swoich członków prywatnie. Southern Cross Health Insurance, organizacja non-profit, jest największym z nich na około 60% rynku ubezpieczeń zdrowotnych i obejmuje prawie jedną czwartą wszystkich Nowozelandczyków w 2007 roku, nawet prowadząc własną sieć szpitali.
Podstawowa opieka (lekarze niespecjaliści / lekarze rodzinni) oraz leki znajdujące się na liście nowozelandzkiej agencji rządowej Pharmac wymagają współpłacenia, ale są subsydiowane, szczególnie dla pacjentów z kartami służby zdrowia społeczności lub kartami zdrowia wysokiego użytkownika.
Służby ratunkowe i kontekst historyczny
Usługi ratunkowe są świadczone przede wszystkim przez organizację charytatywną Hato Hone St John (a także Wellington Free Ambulance w regionie Wellington), wspieraną przez połączenie funduszy prywatnych (darowanych) i publicznych (subsydiowanych).
W 2012 roku Nowa Zelandia wydała 8,7% PKB na opiekę zdrowotną, czyli 3 929 USD na osobę. Z tego około 77% stanowiły wydatki rządowe.
W badaniu z 2010 r. wykazano, że Nowa Zelandia ma najniższy poziom stosowania leków w 14 krajach rozwiniętych (tj. Najmniej leków ogółem), a także wydała najniższą kwotę na opiekę zdrowotną spośród tej samej listy krajów, z 2510 USD (3460 $) na mieszkańca, w porównaniu do Stanów Zjednoczonych na 7290 USD.
- Korporacja Odszkodowań Za Wypadki pokrywa koszty leczenia w przypadkach uznanych za „wypadki”, w tym wypadki medyczne, dla wszystkich osób w Nowa Zelandia.
- Stosunkowo rozbudowany i wysokiej jakości system szpitali publicznych leczy bezpłatnie obywateli lub stałych rezydentów i jest zarządzany przez powiatowe zarządy zdrowia.
- Podstawowa opieka zdrowotna i leki na liście nowozelandzkiej agencji rządowej Pharmac wymagają współpłacenia, ale są dotowane, zwłaszcza dla pacjentów z kartami zdrowia społeczności lub kartami zdrowia użytkowników.
Do czasu kontaktu z Europą Maorysi stosowali naturalne leki i uzdrawianie duchowe. Wśród europejskich osadników profesjonalna opieka medyczna była kosztowna i większość osób diagnozowała się lub szukała alternatywnego leczenia. W połowie XIX wieku pierwsze szpitale publiczne w Nowa Zelandia zostały stworzone przez gubernatora George'a Greya i były dostępne dla tych, którzy nie mogli sobie pozwolić na prywatnego lekarza.
Ten artykuł powstał przy wsparciu AI na podstawie wielu doniesień medialnych i jest weryfikowany przez naszą redakcję zgodnie z zasadami redakcyjnymi. Standardy redakcyjne · Zgłoszenia i kontakt
Komentarze 0