نظام انتخاباتی نیوزیلند
سیستم انتخابات پارلمانی نیوزیلند از زمان انتخابات سال ۱۹۹۶ بر اساس اصل تناسب مختلط (MMP) بوده است. MMP پس از یک همه پرسی در سال ۱۹۹۳ معرفی شد. این سیستم جایگزین اولین سیستم پست (FPP) نیوزیلند شده است که قبلا برای بسیاری از تاریخ خود استفاده کرده است.
بر اساس سیستم MMP، نیوزیلندیها دو رای مخفی برای انتخاب اعضای پارلمان (مجلس نمایندگان) دارند. اولین رای برای یک نامزد از یک رای دهندگان، یک منطقه انتخاباتی جغرافیایی است. دوم رای حزب سیاسی به حزب سیاسی است که رای دهنده میخواهد دولت را تشکیل دهد.
ساختار پارلمان
پارلمان نیوزیلند دارای یک مجلس واحد، مجلس نمایندگان، معمولا با ۱۲۰ نماینده است، اگرچه این تعداد میتواند به دلیل تعداد کمی از کرسیهای اورهنگ، بسته به نتیجه روند انتخابات، افزایش یابد. تعداد کل نمایندگان یک حزب در یک دوره مجلس در اصل با سهم آن از رای حزب سیاسی تعیین میشود.
مجلس پنجاه و چهارم، که در سال ۲۰۲۳ انتخاب شد، شامل ۱۲۳ کرسی است: ۷۲ کرسی توسط نمایندگان رای دهنده و کرسیهای باقی مانده توسط نمایندگان لیست انتخاب شده از لیستهای حزب رتبه بندی شده پر شده است.
رای دادن و حق رای دادن
زمان برگزاری انتخابات توسط قانون اساسی ۱۹۸۶ و کنوانسیونهای سیاسی اداره میشود. به طور کلی، انتخابات عمومی پارلمانی تقریبا هر سه سال یک بار برگزار میشود و توسط کمیسیون مستقل انتخابات انجام میشود.
در سال ۱۸۹۳ نیوزیلند اولین کشور خودگردان بود که به زنان حق رای داد. این به این معنی بود که از نظر تئوری، نیوزیلند از سال ۱۸۹۳ حق رای جهانی داشت، به این معنی که همه بزرگسالان ۲۱ ساله و بالاتر مجاز به رای دادن بودند (در سال ۱۹۶۹ سن رای دادن از ۲۱ به ۲۰ کاهش یافت).
- در نیوزیلند معاصر، به طور کلی همه ساکنان دائمی و شهروندان ۱۸ ساله یا بالاتر واجد شرایط رای دادن هستند.
- استثناهای اصلی شامل شهروندانی است که به طور مداوم در خارج از کشور زندگی کرده اند و افراد محکوم شده ای که در یک بیمارستان روانپزشکی بازداشت شده اند یا بیش از سه سال در زندان هستند.
با این حال، قوانین رای گیری که برای مهاجران اروپایی اعمال میشد، به مائوری اعمال نمیشود و وضعیت آنها هنوز هم منحصر به فرد است که هفت کرسی در پارلمان توسط رای دهندگان مائوری به تنهایی انتخاب میشوند.
اگرچه انتخابات پارلمانی حداقل هر سه سال یک بار برگزار میشود، اما همیشه این گونه نبوده است. در تاریخ استعماری اولیه نیوزیلند، دوره پارلمانی میتواند تا پنج سال طول بکشد - همانطور که توسط قانون اساسی نیوزیلند ۱۸۵۲ تاسیس شده است. این اصطلاح در سال ۱۸۷۹ به دلیل نگرانی از قدرت رو به رشد دولت مرکزی به سه سال کاهش یافت.
از آن زمان تاکنون این اصطلاح سه بار تغییر کرده است. در طول جنگ جهانی اول، آن را به پنج سال گسترش یافت. در اوایل دهه ۱۹۳۰، در طول رکود بزرگ، به چهار سال رانده شد. این امر با رأی دهندگان نامحبوب بود و پس از انتخابات سال ۱۹۳۵، این دوره دوباره به سه سال کاهش یافت. این دوره در طول جنگ جهانی دوم دوباره به چهار سال افزایش یافت، اما به سه سال پس از آن بازگشت.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0