Φορολογία στη Νέα Ζηλανδία
Το Τμήμα Εσωτερικών Εσόδων (IRD), μια δημόσια υπηρεσία, συλλέγει φόρους σε εθνικό επίπεδο για λογαριασμό της κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας. Το κράτος επιβάλλει εθνικούς φόρους στο προσωπικό και επιχειρηματικό εισόδημα, καθώς και στην παροχή αγαθών και υπηρεσιών. Ο φόρος υπεραξίας ισχύει σε περιορισμένες περιπτώσεις, όπως η πώληση ορισμένων ενοικιαζόμενων ακινήτων εντός 10 ετών από την αγορά. Ορισμένα «κέρδη» όπως τα κέρδη από την πώληση των δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας φορολογούνται ως εισόδημα – ο φόρος εισοδήματος ισχύει για τις συναλλαγές ακινήτων σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδιαίτερα για κερδοσκοπία.
Μέχρι το 2026 δεν υπάρχουν φόροι γης, αλλά οι τοπικοί φόροι ιδιοκτησίας (συντελεστές) διαχειρίζονται και εισπράττονται από τις τοπικές αρχές. Ορισμένα αγαθά και υπηρεσίες φέρουν ειδικό φόρο κατανάλωσης, που αναφέρεται ως ειδικός φόρος κατανάλωσης ή φόρος επί των τυχερών παιχνιδιών. Αυτά συλλέγονται από μια σειρά κυβερνητικών υπηρεσιών όπως η Τελωνειακή Υπηρεσία της Νέας Ζηλανδίας.
Φορολογική μεταρρύθμιση και συντελεστές
Η Νέα Ζηλανδία πέρασε από ένα σημαντικό πρόγραμμα φορολογικής μεταρρύθμισης τη δεκαετία του 1980. Ο ανώτατος οριακός συντελεστής του φόρου εισοδήματος μειώθηκε από 66% σε 33% (μεταβλήθηκε σε 39% τον Απρίλιο του 2000, σε 38% τον Απρίλιο του 2009, σε 33% την 1η Οκτωβρίου 2010 και πίσω σε 39% τον Απρίλιο του 2021) και ο φόρος εισοδήματος των επιχειρήσεων μειώθηκε από 48% σε 28% (μεταβλήθηκε σε 30% το 2008 και σε 28% την 1η Οκτωβρίου 2010).
Ο φόρος αγαθών και υπηρεσιών, που θεσπίστηκε το 1986, εφαρμόστηκε αρχικά με συντελεστή 10% (τότε 12,5% και τώρα 15%, έως την 1η Οκτωβρίου 2010).
Φορολογική δικαιοδοσία και ιστορικό
Η Νέα Ζηλανδία έχει δικαιοδοσία να φορολογεί τα άτομα με βάση την κατοικία και την πηγή. Με την επιφύλαξη της φορολογικής ελάφρυνσης, οι κάτοικοι της Νέας Ζηλανδίας υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος για το παγκόσμιο εισόδημά τους, ενώ οι μη κάτοικοι υποχρεούνται να καταβάλλουν φόρο μόνο για το εισόδημα που προέρχεται από πηγή της Νέας Ζηλανδίας.
Ο φόρος εισοδήματος εισήχθη στη Νέα Ζηλανδία από την φιλελεύθερη κυβέρνηση το 1891. Ο φόρος δεν ίσχυε για άτομα με εισόδημα κάτω των 300 λιρών ετησίως, που απάλλασσε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, και ο ανώτατος συντελεστής ήταν 5%. Τα περισσότερα κρατικά έσοδα προέρχονταν από τα τελωνεία, τη γη, το θάνατο και τα τέλη χαρτοσήμου.
Κατά τη διάρκεια του Α ́ Παγκοσμίου Πολέμου, τα έσοδα από τον φόρο εισοδήματος αυξήθηκαν σημαντικά, αποτελώντας τη μεγαλύτερη πηγή φόρου, στη θέση των τελωνειακών δασμών. Αλλά, ακόμα μόνο 12.000 άτομα ενήλικου πληθυσμού 700.000 κέρδισαν πάνω από το όριο των 300 λιρών και φορολογήθηκαν.
Το ανώτατο ποσοστό ήταν 60% το 1982, μέχρι που η Εθνική Κυβέρνηση του Robert Muldoon το ανέβασε στο 66% εκείνο το έτος.
- Οι κάτοικοι της Νέας Ζηλανδίας είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν φόρο εισοδήματος για το παγκόσμιο εισόδημά τους.
- Οι μη κάτοικοι είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν φόρο μόνο για τα εισοδήματα που προέρχονται από τη Νέα Ζηλανδία.
- Ο ανώτατος οριακός συντελεστής του φόρου εισοδήματος είναι 39% έως τον Απρίλιο του 2021.
Τα θέματα περιλαμβάνουν: τους φόρους των επιχειρήσεων και την επίδραση στην παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα των εταιρειών της Νέας Ζηλανδίας διαφορές στην αντιμετώπιση των διαφόρων τύπων εισοδήματος από επενδύσεις διεθνείς φορολογικούς κανόνες.
Αυτό το άρθρο γράφτηκε με τη βοήθεια AI βάσει πολλών ειδησεογραφικών ρεπορτάζ και ελέγχεται από τους συντάκτες μας σύμφωνα με τις συντακτικές μας αρχές. Συντακτικές αρχές · Πληροφορίες & Επικοινωνία
Σχόλια 0