Υγειονομική περίθαλψη στην Ελλάδα
Το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της Νέας Ζηλανδίας έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Από ένα ουσιαστικά πλήρως δημόσιο σύστημα που βασίζεται στον νόμο περί κοινωνικής ασφάλισης του 1938, οι μεταρρυθμίσεις έχουν εισαγάγει στοιχεία αγοράς και ασφάλισης υγείας, κυρίως από τη δεκαετία του 1980, δημιουργώντας ένα μεικτό δημόσιο-ιδιωτικό σύστημα για την παροχή υγειονομικής περίθαλψης.
Η Εταιρεία Αποζημίωσης Ατυχημάτων καλύπτει το κόστος της θεραπείας για περιπτώσεις που θεωρούνται «ατυχήματα», συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής περιπέτειας, για όλους τους ανθρώπους στη Νέα Ζηλανδία (νομικά ή με άλλο τρόπο). Οι δαπάνες ανακτώνται μέσω εισφορών σε εργοδότες, εργαζόμενους, βενζινοκινητήρες και οχήματα, καθώς και εισφορών από το γενικό φορολογικό απόθεμα.
Δημόσια και ιδιωτική περίθαλψη
Το σχετικά εκτεταμένο και υψηλής ποιότητας σύστημα των δημόσιων νοσοκομείων αντιμετωπίζει δωρεάν τους πολίτες ή τους μόνιμους κατοίκους και διοικείται από τα συμβούλια υγείας της περιφέρειας. Ωστόσο, οι δαπανηρές ή δύσκολες επεμβάσεις συχνά απαιτούν μεγάλες καθυστερήσεις στη λίστα αναμονής, εκτός εάν η θεραπεία είναι ιατρικά επείγουσα.
Εξαιτίας αυτού, υπάρχει μια δευτερογενής αγορά οργανισμών ασφάλισης υγείας που χρηματοδοτούν τις λειτουργίες και τις θεραπείες για τα μέλη τους ιδιωτικά. Η Southern Cross Health Insurance, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση, είναι η μεγαλύτερη από αυτές, περίπου στο 60% της αγοράς ασφάλισης υγείας και καλύπτει σχεδόν το ένα τέταρτο του συνόλου των Νεοζηλανδών το 2007, ακόμη και λειτουργώντας τη δική της αλυσίδα νοσοκομείων.
Η πρωτοβάθμια περίθαλψη (μη ειδικοί γιατροί / οικογενειακοί γιατροί) και τα φάρμακα στον κατάλογο του κυβερνητικού οργανισμού της Νέας Ζηλανδίας Pharmac απαιτούν συν-πληρωμές, αλλά επιδοτούνται, ειδικά για ασθενείς με κάρτες κοινοτικών υπηρεσιών υγείας ή κάρτες υγείας υψηλού χρήστη.
Υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και ιστορικό πλαίσιο
Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης παρέχονται κυρίως από το φιλανθρωπικό ίδρυμα Hato Hone St John (καθώς και από το Wellington Free Ambulance στην περιοχή του Wellington), υποστηριζόμενες από ένα μείγμα ιδιωτικών (δωρεών) και δημόσιων (επιδοτήσεων).
Το 2012, η Νέα Ζηλανδία δαπάνησε το 8,7% του ΑΕΠ για την υγειονομική περίθαλψη, ή 3.929 δολάρια ΗΠΑ κατά κεφαλήν. Από αυτά, περίπου το 77% ήταν κρατικές δαπάνες.
Σε μια μελέτη του 2010, η Νέα Ζηλανδία έδειξε να έχει το χαμηλότερο επίπεδο χρήσης φαρμάκων σε 14 ανεπτυγμένες χώρες (δηλαδή χρησιμοποίησε τα λιγότερα φάρμακα συνολικά) και επίσης ξόδεψε το χαμηλότερο ποσό για την υγειονομική περίθαλψη μεταξύ της ίδιας λίστας χωρών, με 2510 δολάρια ΗΠΑ (3460 δολάρια) κατά κεφαλή, σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες με 7290 δολάρια ΗΠΑ.
- Η Εταιρεία Αποζημίωσης Ατυχημάτων καλύπτει τα έξοδα της θεραπείας για περιπτώσεις που θεωρούνται «ατυχήματα», συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής περιπέτειας, για όλους τους ανθρώπους στη Νέα Ζηλανδία.
- Το σχετικά εκτεταμένο και υψηλής ποιότητας σύστημα των δημόσιων νοσοκομείων αντιμετωπίζει δωρεάν τους πολίτες ή τους μόνιμους κατοίκους και διοικείται από τα συμβούλια υγείας της περιφέρειας.
- Η πρωτοβάθμια περίθαλψη και τα φάρμακα στον κατάλογο της κυβερνητικής υπηρεσίας της Νέας Ζηλανδίας Pharmac απαιτούν συν-πληρωμές, αλλά επιδοτούνται, ειδικά για ασθενείς με κάρτες κοινοτικών υπηρεσιών υγείας ή κάρτες υγείας υψηλού χρήστη.
Μέχρι πολύ μετά την ευρωπαϊκή επαφή ο Μαορί χρησιμοποιούσε φυσικά φάρμακα και πνευματική θεραπεία. Μεταξύ των Ευρωπαίων εποίκων, η επαγγελματική ιατρική περίθαλψη ήταν δαπανηρή και οι περισσότεροι άνθρωποι διέγνωσαν τον εαυτό τους ή αναζήτησαν εναλλακτική θεραπεία. Στα μέσα του 19ου αιώνα τα πρώτα δημόσια νοσοκομεία της Νέας Ζηλανδίας δημιουργήθηκαν από τον κυβερνήτη George Grey και ήταν διαθέσιμα για όσους δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά έναν ιδιώτη γιατρό.
Αυτό το άρθρο γράφτηκε με τη βοήθεια AI βάσει πολλών ειδησεογραφικών ρεπορτάζ και ελέγχεται από τους συντάκτες μας σύμφωνα με τις συντακτικές μας αρχές. Συντακτικές αρχές · Πληροφορίες & Επικοινωνία
Σχόλια 0