Μεταφορές στη Νέα Ζηλανδία
Οι μεταφορές στη Νέα Ζηλανδία αποτελούνται από οδικές, σιδηροδρομικές, θαλάσσιες και αεροπορικές υπηρεσίες, μαζί με το περπάτημα και την ποδηλασία. Πριν φτάσουν οι Ευρωπαίοι, οι Μαορί ταξίδευαν με τα πόδια ή με σκάφη κατά μήκος ποταμών και ακτών. Η ναυτιλία και οι σιδηρόδρομοι ήταν σημαντικοί τρόποι μετακίνησης αγαθών και ανθρώπων κατά τα πρώτα χρόνια της ευρωπαϊκής διευθέτησης.
Οι μεγάλες επενδύσεις σε δρόμους από τη δεκαετία του 1950 κατέστησαν τις οδικές μεταφορές τον κυρίαρχο τρόπο, και οι δρόμοι μεταφέρουν πλέον το μεγαλύτερο μέρος των εμπορευματικών μεταφορών της χώρας. Η Νέα Ζηλανδία ιστορικά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα αυτοκίνητα και έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκτησίας οχημάτων στον κόσμο.
Δρόμοι και οδικό δίκτυο
Το οδικό δίκτυο αναπτύχθηκε από κομμάτια που χρησιμοποιήθηκαν από τους Μαορί και αργότερα από Ευρωπαίους αποίκους. Ο βρετανικός στρατός κατασκεύασε μερικούς από τους πρώτους δρόμους για να μετακινήσει στρατεύματα και η ζήτηση για καλύτερους δρόμους αυξήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, καθώς η γαλακτοκομία επεκτάθηκε. Το οδικό δίκτυο επεκτάθηκε σημαντικά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ο πρώτος αυτοκινητόδρομος άνοιξε κοντά στο Ουέλινγκτον το 1950.
Οι κρατικοί αυτοκινητόδρομοι συνδέουν τα κύρια αστικά κέντρα και διευθύνονται από την NZ Transport Agency Waka Kotahi, ενώ τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια διαχειρίζονται τους περισσότερους άλλους δρόμους. Οι δρόμοι χρηματοδοτούνται κυρίως από τους φόρους καυσίμων, τα τέλη χρήσης του δρόμου και τις τιμές των τοπικών συμβουλίων. Οι υποδομές πεζοπορίας και ποδηλασίας λαμβάνουν πολύ λιγότερη χρηματοδότηση από τους δρόμους.
Σιδηροδρομικές και δημόσιες συγκοινωνίες
Οι σιδηρόδρομοι αναπτύχθηκαν παράλληλα με τους δρόμους κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού αιώνα της ευρωπαϊκής εγκατάστασης. Σήμερα, το δίκτυο χρησιμοποιεί στενό διάδρομο και διοικείται από την κρατική εταιρεία KiwiRail. Στο αποκορύφωμά του στη δεκαετία του 1950, το δίκτυο είχε περίπου ενενήντα γραμμές διακλάδωσης, και οι περισσότερες από αυτές έχουν κλείσει από τότε.
Για περίπου πενήντα χρόνια από το 1931, η κυβέρνηση προστάτευσε τους σιδηροδρόμους από τον οδικό ανταγωνισμό με νόμο. Μεταξύ 1982 και 1993 οι σιδηρόδρομοι αναδιοργανώθηκαν, πολλές γραμμές και σταθμοί έκλεισαν και η επιχείρηση πωλήθηκε σε ιδιώτες. Η κυβέρνηση πήρε πίσω τον έλεγχο της γραμμής το 2003 και συμφώνησε το 2008 να αγοράσει τις σιδηροδρομικές και ακτοπλοϊκές εργασίες, οι οποίες μετονομάστηκαν σε KiwiRail.
Οι σιδηρόδρομοι μεταφέρουν κυρίως χύδην φορτία, όπως άνθρακα, κορμούς, γαλακτοκομικά προϊόντα και λιπάσματα. Τα επιβατικά τρένα μεγάλων αποστάσεων εκτελούνται σε τρεις διαδρομές και οι υπηρεσίες μετακίνησης λειτουργούν στο Ώκλαντ και το Ουέλινγκτον.
Η χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς μειώθηκε μετά τις μεγάλες δαπάνες για τους δρόμους που ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1950. Τα λεωφορεία είναι η κύρια μορφή δημόσιων συγκοινωνιών στις πόλεις μαζί με τις σιδηροδρομικές μεταφορές στο Ουέλινγκτον και το Ώκλαντ, και ένα δίκτυο υπηρεσιών πούλμαν μεγάλων αποστάσεων συνδέει τα κύρια κέντρα.
Ναυτιλία και αέρας
Στα πρώτα χρόνια του ευρωπαϊκού εποικισμού, η ακτοπλοΐα ήταν ένας από τους κύριους τρόπους μετακίνησης ανθρώπων και αγαθών. Τη δεκαετία του 1970, η ναυτιλία εμπορευματοκιβωτίων άλλαξε τη λιμενική βιομηχανία και λιμάνια όπως το Ώκλαντ και το Lyttelton ανακατασκευάστηκαν για να χειριστούν τα μεγαλύτερα πλοία.
- Το οδικό δίκτυο αναπτύχθηκε από κομμάτια που χρησιμοποιήθηκαν από τους Μαορί και αργότερα από Ευρωπαίους αποίκους.
- Ο σιδηρόδρομος μεταφέρει κυρίως χύδην φορτία.
- Τα λεωφορεία είναι η κύρια μορφή δημόσιας συγκοινωνίας στις πόλεις.
Οι αεροπορικές υπηρεσίες συνδέουν τα κύρια κέντρα και συνδέουν τη χώρα με άλλες χώρες.
Αυτό το άρθρο γράφτηκε με τη βοήθεια AI βάσει πολλών ειδησεογραφικών ρεπορτάζ και ελέγχεται από τους συντάκτες μας σύμφωνα με τις συντακτικές μας αρχές. Συντακτικές αρχές · Πληροφορίες & Επικοινωνία
Σχόλια 0