Εκλογικό σύστημα της Νέας Ζηλανδίας
Το κοινοβουλευτικό σύστημα της Νέας Ζηλανδίας βασίζεται στην αρχή της μικτής αναλογικής (MMP) από τις εκλογές του 1996. Το MMP εισήχθη μετά από δημοψήφισμα το 1993. Αντικατέστησε το πρώτο σύστημα που είχε χρησιμοποιήσει προηγουμένως η Νέα Ζηλανδία για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της.
Σύμφωνα με το σύστημα MMP, οι Νεοζηλανδοί έχουν δύο μυστικές ψηφοφορίες για να εκλέξουν μέλη του Κοινοβουλίου (βουλευτές). Η πρώτη ψηφοφορία είναι για έναν υποψήφιο από ένα εκλογικό σώμα, μια γεωγραφική εκλογική περιφέρεια. Το δεύτερο είναι η ψήφος του πολιτικού κόμματος για το οποίο ο ψηφοφόρος θέλει να σχηματίσει κυβέρνηση.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων
Το Κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας έχει ένα μόνο σώμα, τη Βουλή των Αντιπροσώπων, συνήθως με 120 βουλευτές, αν και ο αριθμός μπορεί να αυξηθεί λόγω μικρού αριθμού προεξοχών εδρών, ανάλογα με το αποτέλεσμα της εκλογικής διαδικασίας. Ο συνολικός αριθμός των βουλευτών που έχει ένα κόμμα σε μια θητεία του κοινοβουλίου καθορίζεται κατ 'αρχήν από το μερίδιο της ψήφου του πολιτικού κόμματος.
Η 54η Βουλή, που εξελέγη το 2023, αποτελείται από 123 έδρες: 72 καλύφθηκαν από βουλευτές του εκλογικού σώματος και οι υπόλοιπες έδρες καλύφθηκαν από βουλευτές της λίστας που επιλέχθηκαν από λίστες κατατάξεων κομμάτων.
Ψηφοφορία και ηλικία ψήφου
Το 1893, η Νέα Ζηλανδία ήταν η πρώτη αυτοδιοικούμενη χώρα που χορήγησε στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου. Αυτό σήμαινε ότι, θεωρητικά, η Νέα Ζηλανδία είχε καθολική ψηφοφορία από το 1893, πράγμα που σημαίνει ότι όλοι οι ενήλικες ηλικίας 21 ετών και άνω είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν (το 1969 η ηλικία ψήφου μειώθηκε από 21 σε 20.
Ωστόσο, οι κανόνες ψηφοφορίας που ίσχυαν για τους Ευρωπαίους εποίκους δεν ίσχυαν για τους Μαορί και η κατάστασή τους εξακολουθεί να είναι μοναδική, καθώς επτά έδρες στο Κοινοβούλιο εκλέγονται μόνο από τους Μαορί ψηφοφόρους.
Στη σύγχρονη Νέα Ζηλανδία, γενικά όλοι οι μόνιμοι κάτοικοι και οι πολίτες ηλικίας 18 ετών και άνω έχουν δικαίωμα ψήφου. Οι κύριες εξαιρέσεις περιλαμβάνουν πολίτες που έχουν ζήσει στο εξωτερικό συνεχώς για πάρα πολύ καιρό, και καταδικασθέντες που κρατούνται σε ψυχιατρικό νοσοκομείο ή εκτίουν ποινή φυλάκισης άνω των τριών ετών.
Κοινοβουλευτικοί όροι
Αν και οι βουλευτικές εκλογές διεξάγονται τουλάχιστον κάθε τρία χρόνια, αυτό δεν συνέβαινε πάντα. Στην πρώιμη αποικιακή ιστορία της Νέας Ζηλανδίας, η κοινοβουλευτική περίοδος θα μπορούσε να διαρκέσει έως και πέντε χρόνια - όπως καθιερώθηκε από τον νόμο περί συντάγματος της Νέας Ζηλανδίας του 1852.
Η θητεία μειώθηκε σε τρία χρόνια το 1879 λόγω ανησυχιών για την αυξανόμενη δύναμη της κεντρικής κυβέρνησης. Από τότε, ο όρος έχει αλλάξει τρεις φορές. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου παρατάθηκε σε πέντε χρόνια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, ωθήθηκε σε τέσσερα χρόνια. Αυτό αποδείχτηκε αντιδημοφιλές στο εκλογικό σώμα και μετά τις εκλογές του 1935, η θητεία μειώθηκε ξανά στα τρία χρόνια.
Επεκτάθηκε σε τέσσερα χρόνια και πάλι κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά επέστρεψε σε τρία χρόνια αργότερα.
- Η πρώτη ψηφοφορία είναι για έναν υποψήφιο από ένα εκλογικό σώμα.
- Η δεύτερη ψηφοφορία είναι για το πολιτικό κόμμα.
- Το 54ο Κοινοβούλιο είχε 123 έδρες.
- Η ηλικία ψήφου μειώθηκε στα 20 το 1969.
Αυτό το άρθρο γράφτηκε με τη βοήθεια AI βάσει πολλών ειδησεογραφικών ρεπορτάζ και ελέγχεται από τους συντάκτες μας σύμφωνα με τις συντακτικές μας αρχές. Συντακτικές αρχές · Πληροφορίες & Επικοινωνία
Σχόλια 0